Vitamine C-leverancier acerola

Acerola vs. Duitse fruit- en groentesoorten

Acerola is een voornamelijk in Latijns-Amerika groeiende vrucht die over een zeer hoog vitamine C-gehalte en een uitgesproken hoog antioxidant potentieel beschikt en daarom tot de zogeheten superfoods wordt rekenen. In Europa groeit de vrucht helaas niet, waardoor de verse vruchten hier niet verkrijgbaar zijn. We geven je vandaag een overzicht van de geweldige eigenschappen, voedingsstoffen en toepassingsmogelijkheden van de acerola. Bovenal natuurlijk alle wichtige informatie over de acerola als super vitamine C-leverancier.

Acerola: herkomst, teelt en verwerking

De acerolavrucht lijkt best veel op een kers, daarom wordt ze ook wel acerolakers genoemd. Ze is echter ook onder andere namen bekend die verband houden met het betreffende teeltgebied: Barbados-, ahorn-, Antillen- of Puerto Rico-kers. Botanisch gesehen gaat het hierbij helemaal niet om een kersensoort; de tropische steenvrucht lijkt alleen qua uiterlijk op onze inheemse kers. Het zijn kleine, één tot drie centimeter grote, rode, ronde vruchten. De smaak is eher zuur en lijkt daarom echt alleen qua uiterlijk op onze hier populaire zoete kers. De acerola groeit aan kleine struiken of bomen die tot drie meter hoog worden. Ze behoort tot de familie van de Malpighiaceae – waartoe bijvoorbeeld ook lianen behoren. De plant zelf is zeer gehard en veeleisend, ze kan aan droge bermen net zo goed groeien als in bergachtige, koudere regio's. De belangrijkste teeltgebieden van de acerolaplant zijn Mexico, Jamaica, Texas, Guatemala, Brazilië en Panama. In de teeltgebieden wordt ze wel degelijk vers geconsumeerd. Maar omdat de schil extreem dun en kwetsbaar is en de geoogste vrucht bovendien vrij snel kan bederven, is verder transport naar Europa of in het algemeen naar andere landen niet echt mogelijk. Daarom worden de kleine, kersachtige vruchten meestal ter plaatse verwerkt en komen ze als acerolapoeder of acerolasap bij ons terecht.

Welke voedingsstoffen bevat de acerola?

Acerolaproducten zijn bekannt geworden omdat de steenvrucht een werkelijk fenomenaal vitamine C-gehalte heeft: een royale 1700 milligram vitamine C per 100 gram bevat de acerolakers. Gemiddeld, afhankelijk van het ras en de rijpheid, varieert de hoeveelheid vitamine C tussen ongeveer 700 en werkelijk ongelooflijke 5000 milligram. Daar kunnen citrusvruchten zoals de citroen, sinaasappel of ook de aardbei niet aan tippen; deze bevatten vergeleken met de acerola slechts een fractie aan vitamine C.

Als voorbeeld: Citroenen hebben een vitamine C-gehalte van ca. 59 mg/100 g, sinaasappels 55 mg/100 g en aardbeien ca. 67 mg/100 g. Maar de acerola wordt qua vitamine C-gehalte echt door maar heel wenig planten overtroffen: De Australische bushpruim (ca. 3000 mg/100 g) en de camu-camu-vrucht uit het Amazonegebied. Deze twee fruitsoorten zijn hier eveneens niet verkrijgbaar.

Maar de acerola heeft noch meer indrukwekkende voedingsstoffen in huis: er zit een aanzienlijke hoeveelheid hoogwaardige vitamines, mineralen en secundaire plantenstoffen in. Vooral deze laatste zijn het vermelden waard. Antioxidanten zoals flavonoïden en anthocyanen behoren tot de stoffen die ons lichaam en onze cellen beschermen tegen oxidatieve stress. Daarnaast worden aan flavonoïden pijnstillende, antiallergische en ontstekingsremmende eigenschappen toegeschreven. Ook mineralen en sporenelementen zoals kalium, magnesium, calcium, fosfor, natrium, zink en ijzer zitten in deze kleine, zuur smakende bolletjes.

Welke acerolaproducten zijn er?

De meest gangbare verwerkingsvormen van acerolavruchten zijn sap (puur sap, sapconcentraat, vruchtensapdranken en vruchtennektar) en poeder (in de vorm van capsules, los poeder, tabletten). Oft wordt het waardevolle acerolasap met andere sappen gemengd. De kwalitatief beste vloeibare vorm is zeker het pure sap, maar vanwege de zeer zure vrucht wordt het pure sap vaak met andere vruchtensappen gemengd om het smakelijker te maken. Vruchtennektar en vruchtensapdranken met acerola zijn daarentegen minder aan te bevelen, omdat er vaak nog veel eerder ongewenste toevoegingen zoals suikers of aroma's aan worden toegevoegd. Het is dus het beste om nauwkeurig te letten op de ingrediëntenlijst en de kleine lettertjes op de pakken en flessen sap. Over het algemeen gaat bij elke vorm van sap een deel van de voedingsstoffen verloren door pasteurisatie. Desondanks blijft er een aanzienlijk aandeel, juist van vitamine C, over dat acerolasap aanbevelenswaardig maakt.

Bij alle producten die worden gemaakt op basis van acerolapoeder, moet er nauwkeurig op gelet worden of de verwerkingsmethode op de verpakking staat: vriesdrogen is het meest zacht; hierbij blijven ook de hittegevoelige ingrediënten zo veel mogelijk behouden. Acerola als voedingssupplement kan in poedervorm heel goed worden toegevoegd aan bijvoorbeeld de ochtendmuesli, de dagelijkse smoothie of kwarkgerechten. Vaak is een zeer geringe hoeveelheid poeder al voldoende. In de regel heeft dit namelijk nog altijd een zeer hoog vitamine C-gehalte.

Acerola wordt ook aangeboden in tablet- of capsulevorm en als toevoeging in jam of fruitrepen. Lees hier de ingrediëntenlijst het beste eens goed door: vaak wordt het product door de overvloedige toevoeging van (te veel) suikers of aroma's verder verrijkt. Beter en ook voordeliger is het daarom waarschijnlijk om terug te grijpen op poeder of sappen.

Waar je op moet letten bij het kopen van acerolapoeder

Acerolapoeder is het ene acerolapoeder niet. Ook hier is een blik op de overige ingrediënten en in het algemeen op de informatie op de verpakking over de bereidingswijze en herkomst aan te raden.

• Koop het beste een product van biologische kwaliteit; je kunt het beste letten op Europese en erkende biologische keurmerken.

• Let op andere toevoegingen zoals suikers, aroma's of anti-klontermiddelen.

• Er mag geen synthetisch geproduceerde vitamine C zijn toegevoegd. Dat heeft namelijk bij lange na niet zo'n goede biologische beschikbaarheid als natuurlijke vitamine C.

Welke fruit- en groentesoorten leveren ook veel vitamine C?

Als je je vitamine C-huishouding wat op orde wilt brengen, hoef je niet per se terug te grijpen op eher exotische vruchten zoals de acerolakers. Lokale alternatieven voor de acerola zijn in onze streken de rozenbottel of duindoorn, beide zijn inheemse vruchten en eveneens ware vitamine C-bommetjes. Natuurlijk hebben ze niet het vitamine C-gehalte van acerolakersen, maar met meer dan 400 mg/100 g ligt hun gehalte aan vitamine C zelfs nog deutlich boven dat van citroenen en sinaasappels. Je ziet dus: het kan ook heel goed met lokale vruchten. Of met groenten: de goede oude paprika kan rauw eveneens uitpakken met een respectabel vitamine C-gehalte van ca. 130 tot 140 mg/100 g. Ook spruitjes, broccoli en bloemkool zijn goede vitamine C-leveranciers.

Conclusie: Het boeiende aan de acerolavrucht is het uiterst gezonde totaalpakket aan vitaminen, mineralen en wichtige sporenelementen. Bovenal natuurlijk het absoluut sensationele vitamine C-gehalte van ca. 1700 mg/100 g. Door de rijkdom aan antioxidanten kan het ontstekingsremmend werken, een gezond immuunsysteem ondersteunen en een positieve invloed hebben op het hart- en vaatstelsel. Je kunt acerola het beste consumeren als hoogwaardig puur sap of in poedervorm als voedingssupplement.